Historia



Wydział Biologii i Hodowli Zwierząt, który do 1998 r. nazywał się Wydziałem Zootechnicznym, ma ściśle związaną z rozwojem Uczelni blisko sześćdziesięcioletnią historię. Zalążkiem Wydziału Zootechnicznego był utworzony w 1950 r. w ramach istniejącej we Wrocławiu Uczelni - Uniwersytetu i Politechniki Instytut Hodowlany, który w tym samym roku przekształcono w Instytut Zootechniki. Wydział Zootechniczny został powołany w roku 1951 jako jeden z czterech wydziałów utworzonej wówczas Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. W pierwszym roku działalności w skład Wydziału Zootechnicznego weszło 6 katedr. Katedra Ogólnej Hodowli Zwierząt kierowana przez profesora Tadeusza Olbrychta, dwie katedry utworzone w 1952 r. z podziału Katedry Szczegółowej Hodowli i Żywienia Zwierząt - Katedry Szczegółowej Hodowli Zwierząt prowadzonej przez profesora Tadeusza Konopińskiego i Katedry Żywienia Zwierząt kierowanej przez profesora Zygmunta Ruszczyca w krótkim czasie przekształconej w Katedrę Żywienia Zwierząt i Paszoznawstwa, Katedra Limnologii i Rybactwa kierowana przez profesora Mariana Standenberga, Katedra Zoologii kierowana przez dr Stanisława Listkiewicza a od 1954 r. przez profesora Stanisława Chudobę oraz Katedra Zoohigieny prowadzona przez profesora Mieczysława Cenę. W kolejnych latach struktura wydziału rozwijała się dynamicznie wraz z rozwojem nauki i dydaktyki. W obecnym kształcie w skład Wydziału wchodzą dwa instytuty: Instytut Biologii kierowany przez dr. hab. Ryszarda Polechońskiego, prof. nadzw. i Instytut Hodowli Zwierząt kierowany przez profesor Ewę Łukaszewicz oraz pięć katedr: Katedra Genetyki kierowana przez profesora Edwarda Pawlinę, Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt kierowana przez profesora Witolda Janeczka, Katedra Żywienia Zwierząt i Paszoznawstwa kierowana przez dr. hab. Andrzeja Wiliczkiewicza prof. nadzw., Katedra Antropologii kierowana przez dr. hab. Krzysztofa Borysławskiego, prof. nadzw. oraz Katedra Biologii Eksperymentalnej kierowana przez dr. hab. Krzysztofa Marycza, prof. nadzw.



Funkcje dziekana w  historii Wydziału Biologii i Hodowli Zwierząt pełnili:

prof. dr hab. Tadeusz Olbrycht            

(1951 - 1952)

dr Ludwik Szopa                         

(1952 - 1954)

prof. dr hab. Tadeusz Konopiński          

(1954 - 1956)

prof. dr hab. Stanisław Chudoba          

(1956 - 1969)

prof. dr hab. Jerzy Juszczak                 

(1969 - 1976)

doc. dr hab. Aleksander Dobicki        

(1976 - 1981)

doc. dr hab. Bolesław Żuk             

(1981 - 1982)

doc. dr hab. Wiesław Poznański       

(1982 - 1984)

prof. dr hab. Tadeusz Szulc                 

(1984 - 1987)

prof. dr hab. Dorota Jamroz

(1987 - 1990)
prof. dr hab. Stefan Jaczewski            

(1990 - 1992)

prof. dr hab. Andrzej Filistowicz         

(1992 - 1999)

prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański    

(1999 - 2005)

prof. dr hab. Witold Janeczek            

(2005 - 2008)

prof. dr hab. Andrzej Filistowicz          

(2008 - 2012)

prof. dr hab. Andrzej Zachwieja

(2012 - 2016)

dr hab. Adam Roman, prof. nadzw.

(2016 -         )

 


 

Działalność Wydziału od początku istnienia ukierunkowana była na rozwijanie i umacnianie dyscyplin zootechnicznych gwarantujących właściwy poziom kształcenia specjalistów z zakresu chowu i hodowli zwierząt. Wydział ma uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego nauk rolniczych.

 

Wydział nadał stopień doktora nauk rolniczych 329 osobom,

(23 osoby uzyskały stopień doktora poza Wydziałem);

Wydział nadał stopień doktora habilitowanego 77 osobom,

(13 osób uzyskało stopień doktora habilitowanego poza Wydziałem);

Wydział prowadził postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora 47 osobom,

(8 osób uzyskało tytuł naukowy poza Wydziałem).

 

Wydział wykształcił ponad 10000 absolwentów:

bezpieczeństwo żywności – 140 dyplomów inżyniera,

bioinformatyka – 144 dyplomy licencjata i magistra,

biologia – 758 dyplomów licencjata i magistra,

rybactwo – 94 dyplomy inżyniera,

zootechnika – 8763 dyplomy inżyniera i magistra inżyniera,

oraz 192 dyplomy studiów doktoranckich.